Wieża Bracka

Wieża Bracka w Lubaniu to jedna z najstarszych oraz najbardziej charakterystycznych budowli w mieście, wzniesiona w roku 1318. Przez wiele lat pełniła istotną rolę w miejskim systemie obronnym, chroniąc bramę oraz sąsiedni klasztor franciszkanów, od którego pochodzi jej nazwa. Budynek liczy osiem kondygnacji, mierzy 45 metrów wysokości i został zbudowany z miejscowego bazaltu, co potwierdza jego trwałość i zabytkowy charakter.

Obecnie Wieża Bracka to ceniona atrakcja turystyczna, otwarta dla zwiedzających. Z jej szczytu roztacza się rozległy widok na panoramę miasta Lubań i otaczający region. W środku obiektu dostępne są ekspozycje historyczne, w tym wystawa "Minerały Sudetów Zachodnich" z regionalnymi okazami oraz zrekonstruowana izba strażnika z XVII wieku, pokazująca codzienne życie mieszkańców wieży. Przylegający schron przeciwlotniczy mieści wystawę poświęconą II wojnie światowej, co dodatkowo poszerza ofertę historyczną tego miejsca. Wieża Bracka uchodzi za symbol Lubania i wyróżnia się bogactwem kulturalnym oraz turystycznym.